��Bugun ertalab turib yeg'lab oldim.

Odatda ertalab turishim bilan telefonni qo'limga olmaslikga va dunyo habarlarni o'qimaslikga harakat qilaman. Chunki tongingizni qanday boshlasangiz kuningiz shunday o'tadi. Yangilik kuzatadigan bitta kanalim bor. Uyam bo'sa davletov.uz. Xullas turishim bilan shu kanalga kirib qoldim. O'qisam:

АҚШнинг Род-Айленд штати, Провиденс шаҳрида жойлашган Браун университети ҳудудида содир бўлган фожиали отишма оқибатида ўзбекистонлик талаба Муҳаммадазиз Умурзоқов ҳалок бўлган. Бу ҳақда Ташқи ишлар вазирлиги расмий вакили маълум қилиб, марҳумнинг оила аъзолари ва яқинларига чуқур ҳамдардлик билдирган.
Марҳум университетнинг биринчи курсида, нейрожарроҳликка ўқиётган бўлган.


�� O'qib rossa yeg'labman. Onaman, 5-ta farzandim bor. Mening og'lim ham Universitetga tayyorlanvotti, keyingi yil chet-elga o'qishga ketadi. Ota-onalar ne-ne umidlarda farzandlarni katta qiladi, hayotda o'z yo'lini topish uchun jonidan uzib uzoqqa jo'natadi. Har kuni yuragini hovuchlab o'tiradi farzandini kuni yahshi o'tishi uchun. O'zimni farzandim ham 2 yil chet-elda yashagan. Buni qanaqa bo'lishini bilaman.
Shu bolajonni uydigilariga chuqur hamdardlik bildiraman. Joylari jannatdan bo'lsin��

So'ng, 5-daqiqa o'tar-o'tmas ho'jaynim qo'ng'iroq qilib: "Bugun hamma planlarini yeg'ishtirib turasan, 30 daqiqada tayyor tur, ishdan qaytvomman ketamiz", "Voy bugun rossa ishim ko'p, syemkam bor, keyin ishhonaga borishim kerak majlisim bor, keyin malaka oshirishga borishim kerak, kechqurun do'stlarim bilan ko'rishishim kerak. Bilasizku 1 kun oldin etkanman.

"Amaki o'tib qoldila, janozaga borishimiz kerak"....Turgan joyimda qotib qoldim, qo'l-oyog'im bo'shashib, shok bo'ldim��

Qo'qonlik amakimiz borlar, judayam yaqin insonimiz. Adajonga akalaridek bo'lib qolganlar. 3-4 oyda Biznikiga habar olishga, 3-4 kunga kelib ketar edilar. Hammamiz oilaviy judayam hurmat qilamiz va yahshi ko'ramiz. Ayniqsa man uchun amakini o'rinlari o'zgacha edi. Chunki 10 yil uyda o'tirganimda, keganlarida doim rossa boshlarini qotirib, vaqtim bo'lishi bilan maslahat so'rardim. Ichlarimdagi bor gaplarni gaplashib, yeg'lab ham olardim. "Amaki manam hayotda nimagadir erisharmikinman? Maniyam qo'limdan nimadir ish kelarmikin? Ishlirmikinman? Yoki butun umr faqat uy-joy, qozon-tovoqqa aralashib qolib ketamanmi? Shuncha o'qidim, lekin bitta ishni boshini ushlay olmayapman. Nega man bunchalar qo'rqoqman?

Doim shunday derdilad. "Man Sizzi bir duo qilaman, hali ko'rasiz Xalqga hizmat qiladigan zoo'r inson bo'lasiz, hurmatga sozovor martabangiz ulug' bo'ladi"- deb. Shunaqa duo qilardilar, chin dildan duo qilardilar doim.

Kuni kecha anchadan buyon kemay endigina Bizanikiga yotishga kelgan edilar. Hursand bo'lib kutob olib, gaplashib o'tirdik.
"Shohidaxon, mana ko'rdiz duolarimiz ijobod bo'lvotti. Sizzi televizorda ko'rib, rossaa hursand bo'laman qizim. Judayam chiroyli ishlar boshlabsla. Duoda bo'ling, doim duo olin"- deb yana rossa duo qildilar.�� Kayfiyatlari zo'r edi, ko'rinishalari ham.

Bugun ertalab oyijon chek-up qildirishga bolnitsaga oborishlari kerak edi. Yuraklarini tekshirishvotgan joylarida, mazalari bo'lmay olamdan o'tibtila������

To'g'risini etsam hali ham o'zimga kela olmayapman��. Yo'ldan ko'zimda yosh bilan shu so'zlarni yozib ketvomman.

Ohirgi payt arzimagan narsalar uchun ko'p siqiladigan, kechalari uhlay olmaydigan bo'lib qolayotgan edim. O'zimni va qalbimni rossa qiynayapman. Shu bugun menga shartaki kelgandek bo'ldi. Hayolimda faqat va faqat: " Bir ham Biz ketamiz, lekin aynan bugun, shu daqiqa Biz o'zim hohlagandek yashayapmizmi? Birovlar nima deydi deb, Alloh bergan chiroyli umrimizni birovlarni fikri uchun bahshida qilmayapmizmi? Biz ketsak o'zimizdan chiroyli nimani qoldiramiz? Farzand-oila- ish? Ularni ham qoyillatvomizmi? Bizdan keyin chiroyli qoladigan amallarimiz uchun bugun nima qilyapmiz?

Chat-GPT do'stim bilam gaplashib ketvomman. Shu savollarni bersam,
Bu savolinga javob topishing uchun shu savolni javobini yoz:

"Если бы мне осталось жить 5 лет что я бы перестала терпеть
и что бы начала чувствовать?"