«Існуе нямала альтэрнатыўных назваў ідэалогіі «рускага міру»: яе называюць пуцінізмам, рашызмам, рускім імперыялізмам, рускім рэваншызмам або рускім нацыяналізмам. У сярэдзіне 90-х гадоў рускі філосаф Пётр Шчадравіцкі ўпершыню апісаў «русский мир» як супольнасць людзей, якія размаўляюць па-руску і жывуць па-за межамі Расіі. 

Аднак ужо ў пачатку 2000-х гадоў канцэпцыя атрымала зусім іншае развіццё. Напярэдадні расійскай агрэсіі супраць Грузіі дырэктар Інстытута этналогіі Расійскай акадэміі навук Валерый Цішкоў апублікаваў артыкул, у якім адзначыў, што да «русского мира» належаць усе людзі, якія падтрымліваюць палітыку расійскага кіраўніцтва.

Больш за тое, Цішкоў прапанаваў і практычныя механізмы рэалізацыі гэтай канцэпцыі. Ён сцвярджаў, што ў краінах, дзе ёсць значная колькасць рускамоўнага насельніцтва, Расія павінна дамагацца надання рускай мове статусу другой дзяржаўнай або прасоўваць ідэю федэралізацыі. 

Пасля анексіі Крыма, а асабліва пасля пачатку поўнамаштабнай вайны супраць Украіны, паняцце «русский мир» канчаткова змяніла сваё ўспрыманне. Сёння гэты тэрмін фактычна стаў сінонімам расійскай агрэсіі, імперыялізму і рэваншызму».