«Сённяшні дзень павінен нагадваць пра галоўны прынцып дзяржавы — павагу да чалавека, яго годнасці і правоў. Канстытуцыя павінна абараняць слабога ад моцнага, грамадзяніна — ад злоўжывання ўладай. Яна павінна быць не інструментам кантролю, а гарантыяй свабоды.

Беларусам патрэбная Канстытуцыя, якая працуе ў рэальным жыцці, а не існуе толькі на паперы. Канстытуцыя, у якой права на свабоду слова, справядлівы суд і ўдзел у лёсе краіны не залежаць ад палітычнай кан’юнктуры. Канстытуцыя, якая не дазваляе нікому прыватызаваць дзяржаву і ператварыць часовы мандат у пажыццёвы кантроль. У якой ёсць сапраўднае раздзяленне ўладаў і абмежаванне паўнамоцтваў тых, хто кір

«У сучаснай Беларусі Дзень Канстытуцыі стаў своеасаблівым святам з чорнай жалобнай стужкай. Пра яго амаль не гавораць, не ўзгадваюць яго гісторыю і сэнс. Аднак беларуская дзяржаўная і прававая традыцыя мае глыбокія карані. Яшчэ Статуты Вялікага Княства Літоўскага на стагоддзі наперад сталі прыкладам канстытуцыйнага права для іншых еўрапейскіх краінаў. Яны замацоўвалі правы, працэдуры і абмежаванне ўлады — тое, што і сёння застаецца асновай дэмакратычнай дзяржавы. Але пасля рэферэндума 1996 года асноўны закон краіны перастаў быць рэальнай гарантыяй правоў чалавека.

Праект Канстытуцыі новай Беларусі — гэта чарцяжы беларускага дома, у якім хочацца жыць. Дома для дзевяці мільёнаў грамадзянаў — бяспечнага, камфортнага і справядлівага. Беларусы заслугоўваюць не імітацыі народнаўладдзя, а сапраўднага права выбіраць сваю буду