پشت دیوار  

من آن برفم که می‌آویزم از شاخه‌ها
در بهارِ دره
مثل چشمه‌ای خنک می‌گردم بر باد
نمناک می‌افتم بر شکوفه‌ها
به سان قطره‌ای
که گِردش می‌گندند،
چنانکه گرد مردابی.
من آن همواره به مرگ اندیشیدنم...
 

📎متن کامل این شعر با ترجمه‌ی امین حدادی را در وب‌سایت سایه‌ها بخوانید:

https://sayeha.org/ingeborg-bachmann-poem/

🔻🔻🔻🔻🔻🔻
اینگه‌بورگ باخمان، شاعر و نویسندهٔ اتریشی، در سال ۱۹۲۶ به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۳ در رم درگذشت. او از مهم‌ترین چهره‌های ادبیات آلمانی‌زبان پس از جنگ جهانی دوم به شمار می‌رود.

باخمان ابتدا با شعرهایش شناخته شد و بعدها در زمینهٔ رمان، داستان کوتاه و مقاله نیز آثاری مهم خلق کرد. نوشته‌های او اغلب به موضوعاتی چون زبان، قدرت، خشونت، عشق، هویت و جایگاه زنان می‌پردازند. رمان «مالینا» از مشهورترین آثار اوست.

امروزه اینگه‌بورگ باخمان یکی از تأثیرگذارترین نویسندگان زن ادبیات آلمانی‌زبان محسوب می‌شود و جایزهٔ ادبی معتبری نیز به نام او برگزار می‌شود.

📚سایه‌ها، خانه‌ی ادبیات معاصر
@saaayehaaa