گشت‌وگذار

گردشگری هستم
در زندگی خود
زل زده‌ام به شکل غریب گل‌ها
انگار نه انگار
خودم آن‌ها را کاشته‌ام؛
طنابی مخملین و نامرئی
منعم می‌کند
از ورود به اتاق نیمه‌روشن بچه‌ها.
پیراهن‌های آویخته در کمد لباس من
از آن زن دیگری است،
گرچه این منم که پنهان می‌شوم
در پس تار و پود ابریشمی‌شان.
مرد خفته در بسترم هم
در تاریکی
مرا بهتر می‌شناسد.

برگردان: آزاده کامیار

📎لینک دسترسی به شعر در وب‌سایت:

https://sayeha.org/linda-pastan-poem/

🔻🔻🔻🔻🔻🔻
لیندا پاستان (۲۰۲۳ - ۱۹۳۲) شاعر آمریکایی بود که بیشتر به خاطر شعرهای کوتاهش درباره‌ی زندگی روزمره، خانواده، عشق، پیری و فقدان شناخته می‌شود. او بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ به عنوان نمایندهٔ رسمی شعر ایالت مریلند فعالیت کرد؛ سمتی افتخاری که به شاعران برجسته برای ترویج شعر و مشارکت در فعالیت‌های فرهنگی داده می‌شود. شعرهای او با زبانی ساده اضطراب‌ها و احساسات پنهان در زندگی عادی را روایت می‌کنند. از مهم‌ترین مجموعه‌هایش می‌توان به «پنج مرحلهٔ سوگ»، «بی‌خوابی» و «سبکبار سفر کردن» اشاره کرد.

📚سایه‌ها، خانه‌ی ادبیات معاصر
@saaayehaaa