تن سپیدار من کو؟!
امید بسیار من کو؟!
جنازه‌ی یار من کو؟!
چه رنج بی‌انتهایی
سپهر بابا کجایی؟!

کجاست آن بی‌نشانه؟!
کجاست امّید خانه؟!
ترانه‌ی عاشقانه
در انتظار رهایی
سپهر بابا کجایی؟!

نمی‌کند خانه عادت
به این غم بی‌نهایت
نه صبر دارم، نه طاقت
نه قدرتی ماورایی
سپهر بابا کجایی؟!

حضور اشک است و سرما
جنون خون است در ما
اگر که شور است دریا
اگر که تلخ است چایی
سپهر بابا کجایی؟!

حماسه‌ی پرپرِ گل
فراتر از هر تحمل
نه قصه بود و تخیل
نه حقه‌ای سینمایی
سپهر بابا کجایی؟!

وضو گرفته‌ست هر غول
دوباره با خون مقتول
میان هر کوچه مشغول
به قتل و آدم‌ربایی
سپهر بابا کجایی؟!

بگویمت بی‌تعارف
که تف! به هر زنده‌ای تف!
که از جهان جز تأسف
نیامد اصلا صدایی
سپهر بابا کجایی؟!

بس است این سوگواری
نکرد این گریه کاری
کسی نیامد به یاری
نداد پاسخ خدایی
سپهر بابا کجایی؟!

فرشته‌ی قهرمانم!
بدون تو ناتوانم
چگونه شعری بخوانم
برای روز جدایی؟!
سپهر بابا کجایی؟!
سپهر بابا کجایی؟!...

مهدی موسوی
#سپهر_شکری
#سپهر_بابا
@seyedmehdimoosavi2