Ұстаз шәкірттеріне сабақ беріп жатып, бір анекдот айтып береді. Оқушылар қыран-топан күледі.

Бііраздан соң ұстаз сол анекдотты тағы қайталап айтады. Бұл жолы тек бірнеше адам ғана жымиып қояды.

Ұстаз үшінші рет сол әзілді айтып бергенде, ешкім күлмейді.

Сонда қарт ұстаз жымиып:

— Бір әзілге қайта-қайта күле алмайсыңдар… Ендеше, неге бір нәрсе үшін қайта-қайта жылап, қайғыра бересіңдер ? — депті.