Bu fikrning asosiy mazmuni shundan iboratki, insonning eng katta raqibi tashqarida emas, balki uning ichida — ya’ni o‘z nafsi, qo‘rquvlari, shoshqaloqligi va yomon odatlaridir.

Agar inson o‘z g‘azabini boshqara olsa, dangasalikni yenga olsa, qarorlarida qat’iy va intizomli bo‘lsa — u hayotdagi ko‘plab “janglar”ni tashqi kurashlarsiz ham yutgan bo‘ladi.

Ya’ni, har bir ichki g‘alaba tashqi hayotdagi ko‘plab muammolarni oldindan hal qilib qo‘yadi. Chunki o‘zini boshqara olgan odamni hech qanday tashqi vaziyat osonlikcha yenga olmaydi.