Bu iqtibos Antisfen falsafasining markaziy g‘oyasini ifodalaydi. Unga ko‘ra, inson ko‘pincha qisqa muddatli zavq va rohatlarni haqiqiy baxt bilan adashtiradi. Lazzatlar ortidan doimiy quvish esa odamni tashqi narsalarga qaram qilib qo‘yadi: pul, obro‘, jismoniy rohat — bular vaqtinchalik va o‘zgaruvchan.

Chuqurroq qaralganda, bu fikr ichki erkinlik haqida. Agar inson o‘z baxtini tashqi zavqlarga bog‘lasa, u har doim nimagadir muhtoj bo‘lib qoladi. Ammo lazzatlarga bog‘lanishni kamaytirgan sari, inson o‘z ustidan nazoratni qo‘lga oladi. Bu esa barqarorlik, xotirjamlik va haqiqiy qoniqish hissini beradi.

Antisfen shuni demoqchi: haqiqiy munosib hayot — bu o‘zingni boshqarish, ortiqcha istaklarni cheklash va ma’noga yo‘naltirilgan hayot kechirishdir. Shunda inson tashqi sharoitlardan qat’i nazar, ichki mustahkamlikka ega bo‘ladi.