021KID
Переслано от Hadaf Azadi
ایرانِ من، صبوری کن که این رنج، نه پایان، که آغازِ روییدن است...
وطنم! امروز پیکرِ نجیب تو زیر تیغِ جراحی است. بریدنِ این تومور بدخیم، این ایدئولوژیِ تحمیلی و ریشههای اختاپوسیِ این رژیمِ منفور، دردناک است. بله، این جراحی هزینه دارد، خونجگر دارد و استخوانهایمان را زیر فشارِ این دگردیسی خرد کرده است. اما این درد، دردِ زوال نیست؛ این اضطرابِ شیرینِ تولدی دوباره است.
ما در حالِ بازپسگیریِ روحِ این سرزمین از چنگالِ خرافه و تعصب هستیم. اگر امروز زخمی هستیم، برای آن است که فردا، ریههای این خاک از هوایِ پاکِ خرد و آزادی پر شود.
تاب بیاور محبوبِ من؛ که پس از این جراحیِ سخت، تو دوباره برمیخیزی؛ زیباتر، آزادتر و باوقارتر از تمامِ تاریخ.
@hadafazadi2022
1 7 2.9K
Обсуждение 1
Обсуждение не доступно в веб-версии. Чтобы написать комментарий, перейдите в приложение Telegram.
Обсудить в Telegram