🔻وقتی دسترسی به شبکه جهانی از حق عمومی به امتیاز قابل معامله تبدیل می‌شود

🔺بازار سیاه برای اینترنت پرو

✍️ سایه فرنود

🔹نزدیک به دو ماه از روزهایی می‌گذرد که اینترنت برای بسیاری از کاربران به تجربه‌ای ناپایدار، محدود و پرهزینه تبدیل شده است؛ حتی عده‌ای در این دو ماه گذشته به دنبال قطعی اینترنت نتوانسته‌اند به کانفیگ‌های چند‌ ده میلیونی دسترسی داشته باشند و برای همین به مدت دو ماه کامل ارتباط‌شان با جهان قطع شده است. در همین فاصله، پدیده‌ای در حال شکل‌گیری است: اینترنتی که دیگر یک حق همگانی نیست، بلکه به‌ تدریج به امتیازی قابل تخصیص، قابل قیمت‌گذاری و حالا حتی قابل خرید و فروش در بازار غیررسمی تبدیل شده است.

🔹«اینترنت پرو» یا همان اینترنت پایدار‌ که در روایت رسمی قرار بود راه‌حلی برای تداوم فعالیت کسب‌وکارها در شرایط بحران باشد، حالا در سوی دیگر، بازاری را شکل داده که قیمت دسترسی به آن تا چندین میلیون تومان بالا رفته است؛ بازاری که نه ضابطه مشخصی دارد، نه نظارت شفافی و نه حتی تضمینی برای خریدارانش.

🔹ایده اینترنت پرو، آن‌طور که پیش‌تر «شرق» در گزارشی مفصل به آن پرداخت، از دل بحران و قطعی‌های چندباره و گسترده اینترنت می‌آید؛ جایی که تصمیم‌گیران تلاش کردند میان «محدودسازی» و «تداوم حداقلی فعالیت‌ها» تعادلی برقرار کنند. نتیجه، شکل‌گیری مدلی از دسترسی شد که به‌جای ارائه عمومی، به گروه‌های مشخصی از‌ جمله کسب‌وکارها، استارتاپ‌ها، پزشکان، فریلنسرها، وکلا، مهندسان و برخی دیگر از صاحبان مشاغل اختصاص یافت.

🔹در این مدل، اینترنت نه کاملا آزاد است و نه کاملا قطع، بلکه به‌صورت «کنترل‌شده» و بر اساس سطح دسترسی تعریف می‌شود. تجربه کاربران نیز نشان می‌دهد همین اینترنت به‌ظاهر ویژه، خود در لایه‌های مختلفی طبقه‌بندی شده است؛ از دسترسی محدود به چند سرویس خاص تا اینترنتی تقریبا بدون محدودیت برای برخی گروه‌ها. حتی سقف مصرف روزانه، نوع سرویس‌های قابل دسترس و میزان پهنای باند نیز برای کاربران یکسان نیست.

🔹با‌این‌حال، مسئله تنها به ماهیت این سرویس محدود نمی‌شود؛ ‌‌ابهام در نحوه اجرا، معیارهای انتخاب کاربران و سازوکار نظارت، به یکی از چالش‌های اصلی این طرح که نوعی اینترنت طبقاتی است، تبدیل شده است.

💢بیشتر بخوانید


@sharghdaily
sharghdaily.com