Soat 2 bo’lib qolibti, men esa 10 da kompyuter oldiga o’tirganimcha endi vazifalarni yuklab bo’ldim..

Bir iqtibos hayolimga keldi.
O’ylab qarasam, yoshligimdan o’rtacha bo’lgan ekanman.

O’rtacha chiroyli (hunuk emasu, dunyo go’zali ham emas��)
O’rtacha aqilli (o’qisa odam bo’ladiyu, lekin daho emas)
O’rtacha iste’dodli (million marttada qo’lim kelishib ketadiyu, lekin tug’ma katta iste’dodlarim yo’q..)

Lekin bir narsani o’z hayotimda isbotini ko’rdimki, YAGONA QOBILIYAT, eng o’rtacha insonni eng qobiliyatlisidan o’tkazib yuborar ekan.

Bu oddiygina - Bir ishni ohirigacha yetkazish qobiliyati. Soatlab bir ishga o’zini bag’ishlay olish, nolimaslik, va har yiqilganda turib, yurishni davom etish.

Juda oddiy, ammo 99% odamlarga yetishmaydigan hislat(