باز هم در همین راستا ، برخی از هواگردها و هواپیماهای امریکائی آنان را میزنند ، برخیشان را به روستاها و ساختمانها "هل" میدهند و با اسلحه های عجیب غریب، روی اینان اجرای آتش میکنند.

گزارش شده است که برخی از این سلاحها ، یا افراد را برای مدت چند ساعته بیهوش کرده است ، یا اینکه برخی از آنان را همانند گوشت در مایه تابه سرخ کرده است، و آنان " کوچک " شده اند ، درست همان بلائی که بر سر محافظان مادورو در ونزوئلا آمده بود.

در یک مورد دیگر ، هواپیمای A10 مسلسل سنگین خود را روی یک ستون از نیرهای بسیجی "ولایتمدار" گرفته است ، و آنان را تبدیل به "گوشت چرخ کرده" است.

پ:
عکس العمل شبکه های اجتماعی ایرانیان و امریکائیها:
در همان ساعات اغازین ماجرای سقوط و پیدا شدن صندلی نجات هواپیمای اف 15، هموطنان عزیز ، مراتب همدردی خود را با امریکائیان ابراز کردن و یک همبستگی بسیار عمیق احساسی استوار شد.
کم مانده بود که مراسم دعای همگانی برای نجات خلبان به وجود بیاید و ملت دخیل ببنندند برای سلامتی او.
برخی از افراد هم با ابتکارهای با مزه ، و با توسل به هوش مصنوعی ، تصاویر " خلبان" را در حال کباب درست کردن در منطقه سقوط ، میهمانی در خانه عشایر ، و یا حتی در یک مورد ، ازدواج خلبان در ایران را به وجود اوردند.

این همبستگی احساسی در شبکه های اجتماعی ، در نوع خود بیسابقه بوده است و نویسنده فکر میکند که برای همیشه بی سابقه خواهد ماند.

پ: جمع بندی تحلیلی نویسنده از "واقعه سقوط"
نویسنده همانند روز و ساعات اول "واقعه" ، نمیتواند قبول کند که اصولا خلبانی سقوط کرده است ، و تمام ماجرا را یک مانور نظامی از پیش حساب شده ، و موضوع سقوط را یک پوشش اطلاعات و عملیاتی برای یک عملیات "بخصوص" در جنوب اصفهان ، و یک مانور ، برای یک عملیات بسیار گسترده در نزدیک ، و در داخل خاک ایران (نه فقط تسخیر یک جزیره) میداند.

پ1: پالسهای شک عملیاتی:
1- نوع قرار گرفتن صندلی نجات روی زمین از دید نویسنده غیر عادی است، و نویسنده شکی ندارد که این صندلی ، در حال سقوط به زمین نخورده ، بلکه در انجا "قرار" داده شده.
2- یک سرهنگ تمام نیروی هوائی در کابین دوم این هواپیما چه میکرده است؟ این موقعیت معمولا توسط خلبانهای خیلی جوانتر پوشش پیدا میکند ، یا واقعا حداکثر توسط یک سرگرد یا سرهنگ دوم.وجود یک سرهنگ تمام "مسن" ، انهم در این موقعیت "کابینی" بسیار شک برانگیز است.
3- همه اسکادرانهای عملیاتی جنگنده بمب افکن ، توسط یک ، یا چند همراه به عملیات میروند و از عملیات بازمیگردند.نویسنده از خود سوال میکند که چرا این هواپیما پس از اصابت ، چــــــهـــــار صد کیلومتر بدون اسکورت "بال"، یعنی هواپیمای همراه ، تنها و بیکس پرواز میکند که موقعیت ویژه اش را به سرفرماندهی عملیات اعلام نمیکنند؟!
اصولا چراخود "سرهنگ" با این که میداند هواپیمایش مورد اصابت قرار گرفته ، چرا اعلام "می دی"(تقاضای امداد فوری)نمیکند یا این که چرا دیگر هواپیماهای امریکائی و اسرائیلی برای حفاظت اسکورتش با او همراهی نمیکنند، یا حداقل موقعیت جغرافیای"سقوط" او را به مرکز عملیات ، جهت آماده باش برای عملیات امدادی اعلام نمیکنند؟
چرا او "ظاهرا" باید تنها و بیکس مدتها بیهوش روی زمین باشد؟
4-گیریم که سانحه و سقوط درست باشد ، مابقی لاشه اف 15 کجاست؟
این هواپیما دو موتور بسیار قدرتمند و بزرگ دارد ، چرا حتی در شعاع 5 تا 10 کیلومتری محل ظاهرای سقوط ، هــــــیــــــــــــچ اثری از لاشه هواپیما ، بخصوص موتورهایش نیست؟
به من نگوئید که مردم کجنکاو عزیزمان در ان ناحیه ، بخصوص چوپانان هیچ چیزی در این زمینه ، حتی تا الان نیافتند!

5-در مورد خلبان کابین یکم ، هیچ اطلاعاتی در دست رس نیست.او که نمیتوانسته دهها کیلومتر دیگر و جدا از سرهنگ فرود امده باشد؟
وقتی تو در هواپیمای جنگنده بمب افکن اف 15 ، صندلی نجات را "شلیک" میکنی ، کل سامانه درب کابین یک جا باز میشود و هر دو خلبان ، در ان واحد با قدرت جی 20 ، توسط نیروی موشکی به "اسمان" شلیک میشوند، و به محض اینکه چتر نجات باز شد ، یک پالس دهنده موقعیتی ، به طور خودکار روشن میشود ، و رمز گزاری شده ، موقعیت جغرافیایی خلبان در حال پرش با چتر را به مرکز عملیات اعلام میکند.