ماجرای یک مــــــانـــــــور نظامی و موفقیت آمیز.
در آغاز یک مقدمه.
نوع دید نویسنده با دیگران تفاوت دارد.
من به گفتار دیگران نگاه نمی کنم ، بلکه به رفتار و عملشان.
نویسنده نظامی سابق و تکاور ویژه هوابرد در جبهه غرب ایران در جنگ 8 ساله بوده، و سه سال سابقه خدمت در یک گردان واکنش سریع امداد و محاصره شکن هوابرد را دارد.
نویسنده در این مقاله ار قصد و عمدان برخی از مسائل را عمیق تر بررسی نمیکند ، و یا نام نقاط جغرافیائی را عمدا فاش نمیکند ، مبادا که نیروهای مسلح دشمن ، که همانا رژیم خلافت کثیف اسلامی در کشورمان هستند ، از این مقاله سود اطلاعاتی و عملیاتی نبرند.
الف:
در طی روزهای گذشته ، همگی شما شاهدان و یا خوانندگان عملیاتهای مشترک ارتشهای امریکا و اسرائیل عزیز در استان کهکیلویه و بویر احمد بودید، در این مقاله میخواهیم کمی عمیق تر ببینیم و تجربه های جدید کسب کنیم.
الف 1- نیروهای خودی به ما چه گفتند؟
دو خلبان امریکائی ، که یکی از آنان سرهنگ "کابین دوم" یک فروند هواپیمای جنگنده بمب افکن اف 15 بود، در حال عملیات ، توسط یک یا چند فروند موشک دشمن مورد اصابت قرار می گیرد، چـــــــهـــــار صـــــــد کیلومتر دیگر پرواز میکند ، و در منطقه کهکیولیه و بویر احمد سقوط می کند.
در حالی که خلبان کابین یکم توسط نیروهای ناشناس ، از یک راه ناشناس به سلامت به خارج از ایران نجات پیدا می کند ، سرهنگ کابین دوم "زخمی"، خود را در محل سقوط، اول ظاهرا بیهوش بوده ، به هوش میاید ، ده تا یازده! کیاومتر راه پیمائی میکند، خود را به کوهی میرساند ، از کوه بالا میرود و خود را در شیاری در کوه مخفی می کند ، به وسیله سامانه مخابراتی نجات خویش با نیروهای آمریکائی تماس میگیرد.
در ادامه یک نیروی مشترک ویژه و هوابرد امریکائی و اسرائیلی با ظرفیت حداقل 200 نیرو ، به همراه همه توان جاسوسی و اطلاعاتی این دو کشور در ایران ، برای یافتن این خلبان مصدوم و سقوط کرده بسیج میشوند و بلافاصله وارد عملیات میگردند.

یک بار دیگر تاکید می کنم ، این عملیات مشترک است!

باز هم در همین راستا ، یک نیروی هوائی قابل توجهی از جنگنده بمب افکن ، پهپادهای شناسائی رزمی و مسلح به موشک ، بالگردهای جنگنده و نفر بر ، به اضافه سوخت رسانهای بزرگ ، هواپیماهای A10 که مخصوص پوششهای نزدیک هوائی برا نیروهای در حال عملیات زمینی هستند(هواپیمای مورد علاقه نویسنده) و دست اخر هواپیماهای باربری سی 130 ، که صورت واحدی ، و یا گروهی وارد عمل میشوند.

گزارشها حاکی از ان است که خلبان مصدوم، در روز اول قابل استخراج نبوده و سازمان مرکزی اطلاعاتی امریکا سیا ، شایعه ایی را رواج داده مبنی بر اینکه خلبان به سلامت خارج شده، در عمل اما چنین نبوده.

بالاخره در شب دوم ، تحرکاتی در جنوب اصفهان مشاهده میشود ، و به احتمال قوی دو هواگرد "اوسپری" در حال گشت زنی مشاهده میشوند که همراه با جنگنده بمب افکنهای حاضر در منطقه در حال عملیات هستند.

از سوئی دیگر ظاهرا درگیریهای شدیدی با افراد سپاه ادمکشان اسلامی رخ داده است که در طی آنان "دهها" مزدور مسلمان از پای درامدند.

ب: دشمن چه میگوید:
دشمن در آغاز یک صندلی نجات ، و یک قسمت کوچک از سکان بالهای عقب اف 15 را دید که در دشت و بیابان افتاده است و گزارش تصویری افراد محلی را دید.

سپس هراسان و سراسیمه از دست یابی به یک طعمه چرب تبلیغاتی که همانا دستگیری یک خلبان سقوط کرده امریکائی باشد، یک فاطی اره ریشوی حزب اللهی مونث را جلوی دوربین تلوزیون فرستاد که برای دستگیری خلبان ، هزیان بخواند و پیام دریافت "مژدگانی چرب" را به همگان اعلام کند.

از سوئی دیگر ، فرماندهی منطقه را با تلفن همراه و بدون کد و رمز گزاری ، تمام نیروهای حاضر در منطقه را آماده باش زد و راهی منطقه ظاهری سقوط نمود.

از سوئی دیگر ، هراسان و سراسیمه ، عده ایی از بسیجیان "پا به سن" خویش را در منطقه آماده باش زد و دوربینهای تلوزیونی را همراه انان به "کوه و کمر" اعزام نمود ، در حالی که اینان همانند بوزینه های با مزه ، پرچم خرچنگ جمهوری اسلامی را در دست داشتند، و با دندانهای مسواک نزده، خندان به دوربین تلوزیون نگاه می کردند و وعده "دستگیری" دشمن سقوط کرده را میدادند.

در همین راستا ، در شب دوم ماجرا "سقوط" گزارشهای جضور ترابری سنگین هوائی در جنوب اصفهان رژیم را نه تنها به شدت ترساند ، بلکه به طور قطع فلج کرد.

حال رژیم در دو سوی مخالف جغرافیایی درگیر است ، و دارد تمام مدت با تلفنهای بدون رمز گزاری شده با نیروهای ابله و آموزش ندیده خود تماس برقرار میکند و آنان را دست و پاچه این ور و انور میفرستد.

برخی از این نیروها ، با هواگردها و هواپیماهای امریکائی روبرو میشوند که آنان را در تاریکی شب درست نمیبینند و رادار پدافند هوائی هم ندارند و الکی به هواگردها و هوپیماها شلیک میکنند.