Hossein Ronaghi - حسین رونقی
@hosseinronaghi
مرگ مدنی زندانیان سیاسی و عقیدتی چیست؟
مرگ مدنی مفهومی است که به وضعیتی اشاره دارد که در آن فرد، بدون آنکه بهطور رسمی از حق حیات محروم شده باشد، عملاً از بخش بزرگی از حقوق و امکانهای شهروندی، اجتماعی و اقتصادی خود حذف میشود.
در مورد زندانیان سیاسی و عقیدتی، مرگ مدنی اغلب پس از آزادی رخ میدهد و بخشی از تداوم همان سازوکار سرکوب است. این وضعیت شامل محرومیت از اشتغال، ممنوعالخروجی، انسداد حسابهای بانکی، سلب حق فعالیت اجتماعی و مدنی، نظارت و احضارهای مداوم، و ایجاد پرونده امنیتی دائمی است؛ بهگونهای که فرد امکان بازگشت طبیعی به زندگی عادی را از دست میدهد.
در مرگ مدنی، زندانی آزاد شده نه بهعنوان یک شهروند برابر، بلکه بهعنوان «مسئله امنیتی» تعریف میشود و به حاشیه رانده میشود. هدف این فرآیند، خاموشسازی صدا، فرسایش روانی و واداشتن فرد به انزوا و سکوت است؛ یعنی حذف تدریجی او از عرصه عمومی، بدون نیاز به ادامه حبس فیزیکی.
نوشتار مرتبط: زندانیان سیاسی وجدانهای بیدار جامعهاند.
@Hosseinronaghi
مرگ مدنی مفهومی است که به وضعیتی اشاره دارد که در آن فرد، بدون آنکه بهطور رسمی از حق حیات محروم شده باشد، عملاً از بخش بزرگی از حقوق و امکانهای شهروندی، اجتماعی و اقتصادی خود حذف میشود.
در مورد زندانیان سیاسی و عقیدتی، مرگ مدنی اغلب پس از آزادی رخ میدهد و بخشی از تداوم همان سازوکار سرکوب است. این وضعیت شامل محرومیت از اشتغال، ممنوعالخروجی، انسداد حسابهای بانکی، سلب حق فعالیت اجتماعی و مدنی، نظارت و احضارهای مداوم، و ایجاد پرونده امنیتی دائمی است؛ بهگونهای که فرد امکان بازگشت طبیعی به زندگی عادی را از دست میدهد.
در مرگ مدنی، زندانی آزاد شده نه بهعنوان یک شهروند برابر، بلکه بهعنوان «مسئله امنیتی» تعریف میشود و به حاشیه رانده میشود. هدف این فرآیند، خاموشسازی صدا، فرسایش روانی و واداشتن فرد به انزوا و سکوت است؛ یعنی حذف تدریجی او از عرصه عمومی، بدون نیاز به ادامه حبس فیزیکی.
نوشتار مرتبط: زندانیان سیاسی وجدانهای بیدار جامعهاند.
@Hosseinronaghi
Telegram
Hossein Ronaghi - حسین رونقی
زندانیان سیاسی وجدانهای بیدار جامعهاند.
با حوصله بخوانید و لطفا بازنشر کنید.
در ساختارهای امنیتی حکومتهایی مانند جمهوری اسلامی، زندان تنها یک ابزار تنبیهی نیست، بلکه بخشی از یک فرآیند مستمر برای فرسایش جسم، روان و جایگاه اجتماعی فرد است. اخیرا گفتمانی ترویج میشود که با ادعای «واقعی نبودن» زندانیان آزاد شده، سعی در بیاعتبار کردن مبارزه و مقاومت مدنی دارد. گفتمانی که میگوید «زندانی واقعی رنگ آفتاب را نمیبیند»، نه یک توصیف واقعگرایانه، بلکه ابزاری هدفمند برای مهندسی افکار عمومی است. این روایت که از اتاقفکرهای نهادهای امنیتی برمیخیزد و برخی افراد ناآگاهانه با آنها همراه میشوند، همزمان چند هدف موازی از جمله بیاعتبار کردن مبارزه، شکستن همبستگی اجتماعی، و فرسایش روانی زندانیان آزادشده را دنبال میکند.
این گفتمان با القای این تصور که «زندانی واقعی کسی است که زیر شکنجه کشته شود یا هرگز آزاد نشود»، رنج و هزینهی صدها هزار زندانی سیاسی و عقیدتی را که زندان را تجربه کردهاند و امروز یا در زندان هستند یا آزاد شدهاند، کوچک و بیارزش جلوه میدهد. در چنین روایتی، زنده ماندن نه نشانهی مقاومت، بلکه مایهی تردید…
❤ 285
👍 65
😢 15
🔥 2
7 17 6.1K
Обсуждение 7
Обсуждение не доступно в веб-версии. Чтобы написать комментарий, перейдите в приложение Telegram.
Обсудить в Telegram