به احترام آنان که دربندند و آنان که جان دادند.
✍ آرش صادقی

در زندان، زندانیان هر مناسبتی را بهانه می‌کنند تا دور هم جمع شوند. شبِ چله هم یکی از همین مناسبت‌هاست؛ شبی که در خانه‌ها انار می‌شکافند و حافظ ورق می‌خورد، اما بیرون از این گرما، سلول‌هایی هست که زمستان را زودتر شروع کرده‌اند؛ جایی که شب اندازه‌ی تقویم نیست، اندازه‌ی انتظار است.

این شب‌ها برای زندانیان سیاسی، شبِ شمارشِ دقیقه‌هاست؛ شبِ فکر کردن به صدایی که پشت در نمانَد، به مادری که سفره را یک نفره‌تر می‌چیند، و به نوری که هنوز خاموش نشده، حتی اگر دیده نشود. یادِ آن‌ها که دیگر نیستند نیز در این شبِ بلند کوتاه نمی‌شود؛ کشته‌شدگانی که نامشان مثل دانه‌های انار در حافظه‌ی جمعی ما پخش شده است، سرخ، اما زنده در یاد.

به احترام آنان که دربندند و آنان که جان دادند.

@Hosseinronaghi