نامه آرشام رضایی از زندان قزلحصار؛ ما زندانی نیستیم، ما گروگان یک حکومت بی‌رحم هستیم.

رضا محمدحسینی قبل از خروج از بند گفت: «اگر منو انفرادی بردند بدون در اعتصاب کامل هستم»

این‌جا قزلحصار است. شکنجه‌گاهی که اگر دیوارها می‌توانستند برای شما سخن بگویند، روایتگر ظلم‌هایی می‌شدند که نیروهای سرکوبگر و مزدوران ج.ا سال‌هاست بر زندانیان روا داشته‌اند.
همان قتلگاهی که چندی پیش من و برادرم رضا محمدحسینی از جانبِ خولی‌هایش تهدید به تجاوز گروهی و ضرب و شتم و فحاشی شدیم اما هیچ یک از مسئولین سازمان زندان‌ها چاره‌ای نیاندیشیدند، تا کار به جایی رسید که سه‌شنبه‌‌ی هفته‌ی جاری رضا را به بهانه دیدار با رئیس زندان از واحد ۴ خارج کردند. بیرون از واحد توسط دو تن از نیروهای حکومتی ربوده و به مکانی نامعلوم منتقل شد. با توجه به هم‌زیستی چند ساله‌ای که با «رضا محمدحسینی» داشته‌ام، می‌دانم که او اکنون در اعتصاب غذای کامل است؛ چرا که قبل از خروج از واحد، این را به‌ من اعلام کرد که «اگر منو انفرادی بردند بدون در اعتصاب کامل هستم» و خوب می‌دانم که او تا سر حد مرگ در مقابل اوباشانِ ولایی ایستادگی خواهد کرد. این رفتارهای مسئولین زندان بی‌سابقه نبوده و از یک استبداد تاریخی ریشه می‌گیرد. استبدادی که کرامت انسانی را به وحشیانه‌ترین شکل پایمال می‌کند. همان‌طور که چندی پیش جاویدنام «بابک شهبازی» را هم به بهانه دیدار با مسئولین از بند خارج کرده و در سحرگاه روز بعد وی را به دار آویختند.
ملت شریف ایران امروز رضا بیش از هر زمان دیگری نیاز به هم‌صدایی شما دارد.
او کسی است که در چند سال اخیر هیچ‌گاه سکوت نکرد و همواره در سمت درستِ تاریخ ایستاد و تا آن‌جا که نفس داشت صدای عزیزانِ در بندِ ما بود. امروز او به تک تک شما برای رهایی از دست رجاله‌صفت‌های ضحاک‌زاده نیازمند است. خالصانه تقاضا دارم رضا را تنها نگذارید، چرا که جسم و جان او بیش از هر زمان دیگری تحتِ خطر است.

خواهی نخواهی در مصافِ خیزشِ ققنوس و خاکستر
رنگِ شرف سرخ است.
م.راد

آرشام رضایی
۲۰ آذرماه
زندان قزلحصار

@Hosseinronaghi