برای حمزه سواری که از نوجوانی تا امروز در زندان است

حمزه سواری، بیش از دو دهه از بهترین سال‌های عمر خود را پشت میله‌های زندان سپری کرده است. او از ۱۶ سالگی نه‌تنها از آزادی محروم بوده، بلکه داغ اعدام دو برادر و فقدان مادرش را نیز در تنهایی و انزوای زندان بر دوش کشیده است.

اکنون، خبر درگذشت پدرش ضربه‌ای جانکاه برای اوست؛ ضربه‌ای که تحمل آن حتی برای یک انسان آزاد نیز دشوار است، چه رسد به کسی که سال‌ها در شرایط سخت حبس به سر برده است. حمزه سواری، که در تمام این دوران با زندانیان سیاسی و عقیدتی همدرد بوده و روایتگر رنج‌های آنان در پشت دیوارهای زندان‌ها شده، امروز خود نیازمند ساده‌ترین و بدیهی‌ترین حق انسانی است: حق عزاداری و وداع با پدر.

فارغ از هرگونه اختلاف فکری یا دیدگاه سیاسی، نباید فراموش کنیم که حمزه سواری یک انسان و یک شهروند ایرانی است؛ انسانی که مطابق با هر قانون، عرف و معیار اخلاقی، حق دارد در مراسم خاکسپاری پدرش حضور یابد. محروم کردن او از این حق، نه تنها مجازاتی مضاعف برای او و خانواده‌اش است، بلکه نادیده گرفتن بنیادی‌ترین حقوق انسانی یک فرد به شمار می‌آید.

عدالت و انسانیت حکم می‌کند که حمزه سواری برای وداع با پدرش بیرون از زندان و در کنار خانواده‌اش باشد.

@Hosseinronaghi