در سوگ وکیل وطن، خسرو علیکردی
خبر جان باختن خسرو علیکردی، وکیل آزاده، قلب جامعه را به اندوه نشاند. او تنها یک وکیل نبود؛ نمادی از وطندوستی عمیق، شرافت حرفهای و انسانی شجاع بود.
خسرو علیکردی با دلی سرشار از عشق به ایران میزیست و منافع ملی و جمعی مردم را بر هر چیز مقدم میدانست. تعهد او به دفاع از حقوق انسانها، فارغ از هرگونه گرایش سیاسی، بازتابی از نگاه انسانی و شجاعتی بود که با وطندوستی درهم آمیخته بود.
با وجود فشارها و تهدیدهای بیشمار، هرگز تن به مصلحتجویی نداد. در مقام وکیل، بیتوجه به قدرت و فارغ از هر جناح و جریان، در برابر ظلم ایستاد و از مظلومترین موکلان خود با تمام توان دفاع کرد. او معنای سوگند و رسالت وکالت را بهدرستی دریافته بود؛ مدافعی حقیقی برای حقوق ملت و سپری استوار در برابر نقض آزادیهای فردی. او در این مسیر، جان خود را در کف گذاشت.
«هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق.»
خسرو علیکردی با عشق به مردم و آزادی زیست، و همین عشق است که یاد و نام او را زنده نگه میدارد.
در این سالها، بسیاری از مرگهایی که «مرگ طبیعی» خوانده میشود، در حقیقت نتیجه فشارها، تهدیدها و شرایط ظالمانهای است که بر دلسوزان این سرزمین تحمیل میشود. مرگ و میرهای مشکوک اخیر نیز گواهی بر شرایط نابسامان حاکم بر کشور ماست. خسرو علیکردی جان خود را بر سر پایبندی به اصول و وظیفهشناسی گذاشت تا صدای عدالت و آزادی خاموش نماند.
یاد و نامش گرامی، و راهش پررهرو باد.
@Hosseinronaghi
Обсуждение 17
Обсуждение не доступно в веб-версии. Чтобы написать комментарий, перейдите в приложение Telegram.
Обсудить в Telegram