آبان ۹۸، زخمی که عمیق‌تر شد.
حسین رونقی

هر سالی که از آبان ۹۸ می‌گذرد، زخم‌ها نه تنها التیام نمی‌یابند، بلکه عمیق‌تر و دردناک‌تر می‌شوند. فقر، گرانی، بی‌عدالتی و سرکوب، زندگی مردم را چنان دشوار کرده که زیر فشار آن‌ خرد و له می‌شوند.

از آن زمان تاکنون، سرکوب شدیدتر، فقر عمیق‌تر و فساد گسترده‌تر شده است. سفره مردم کوچک‌تر شده و هر روز شمار زیادی به زیر خط فقر می‌روند. رانت‌خواری میان افراد وابسته به قدرت آن‌قدر آشکار است که یادآوری‌اش زخم تازه‌ای بر جامعه می‌گذارد. کشور در فساد و رانت غرق شده و حکومت تنها به حفظ قدرت خود می‌اندیشد؛ دستگاهی که میلیاردها تومان از اموال عمومی را به حلقه‌های نزدیک خود می‌رساند و برای مردم فقط رنج، فشار و سرکوب باقی می‌گذارد. همین تناقض تلخ جامعه را به مرز انفجار رسانده است.

مردم دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند. تورم روزافزون، ناامنی اقتصادی، ترس از آینده، بی‌آیندگی و مهاجرت اجباری، همه‌ی این‌ها زندگی در ایران را به یک مبارزه برای بقا بدل کرده است، نه زیست انسانی و زندگی عادی.

با تمام این زخم‌ها و رنج‌ها، ما مردم ایران هنوز ایستاده‌ایم. کنار هم می‌مانیم، امید را در دل‌های خود زنده نگه می‌داریم و باور داریم که این تاریکی، با اراده و ایمان خودمان روزی به پایان خواهد رسید.

@Hosseinronaghi