جان حسین رونقی و دیگر زندانیان سیاسی در خطر فوری است؛ «سکوت، همدستی با جنایت است»

از دوازدهم شهریورماه، حسین رونقی، فعال حقوق بشر و نماد مقاومت در برابر استبداد، در اعتصاب غذای تر به‌سر می‌برد. وضعیت جسمی او بحرانی است و جانش در معرض خطر جدی قرار دارد. اما او تنها نیست؛ صدها زندانی سیاسی در ایران در شرایط مشابه با محرومیت از درمان و فشارهای شدید قرار دارند. امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند صدای جهانی هستیم تا با امضای این پتیشن، خواست آزادی فوری حسین رونقی و دیگر زندانیان سیاسی را به سازمان‌های بین‌المللی و دولت‌های دموکراتیک برسانیم.

متن کامل پتیشن در ادامه آمده است:

از دوازدهم شهریورماه، حسین رونقی دست به اعتصاب غذای تر زده است. حسین، یک فعال حقوق بشر ایرانی است که سال‌ها به دلیل دفاع از آزادی بیان در زندان بوده. امروز او بار دیگر زندانی شده و جان خود را نه برای خودش، بلکه برای همبندان سیاسی‌اش، برای آزادی بیان و برای حق تعیین سرنوشت مردم ایران به خطر انداخته است. وضعیت او بحرانی است و جانش در خطر جدی قرار دارد.

اما حسین تنها نیست:
• مطلب احمدیان ۱۶ سال است که بدون حتی یک روز مرخصی در زندان به سر می‌برد و از بیماری‌هایی که بر اثر شکنجه ایجاد شده رنج می‌کشد.
• فاطمه سپهری به دلیل انتقاد از سیاست‌های مذهبی تحمیلی حکومت به ۱۰ سال زندان محکوم شده است. او از بیماری قلبی رنج می‌برد و خانواده‌اش نسبت به وخامت وضعیت سلامتی او هشدار داده‌اند.
• سمیه رشیدی تنها به جرم نوشتن شعارهایی در حمایت از خیزش «زن، زندگی، آزادی» زندانی شده و اکنون در شرایط بحرانی قرار دارد؛ پزشکان امیدی به نجات جان او ندارند.
• خانواده‌های دیگر زندانیان سیاسی، از جمله حمید قره‌حسنلو، نگران عزیزان خود هستند، چرا که خبر دقیقی از وضعیت آنها منتشر نمی‌شود.

این تنها نام چند نفر از میان صدها نفر است. اخیراً فهرستی از ۳۴۳ مرد در زندان اوین و ۶۴ زن در زندان قرچک منتشر شد. اما فراتر از این‌ها، زندانیان بسیاری وجود دارند که جمهوری اسلامی حتی وجودشان را انکار می‌کند، و بی‌شمار کسانی که شاید هرگز نامشان را هم نشنویم. پشت هر عدد، یک زندگی، یک خانواده و داستانی از شجاعت نهفته است.

زینب جلالیان، که ۱۸ سال است بدون دریافت مراقبت پزشکی در زندان به سر می‌برد، به ما یادآوری می‌کند: «مرگ آزادی‌خواهان تنها زمانی فرا می‌رسد که به فراموشی سپرده شوند.»

ما سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر، سازمان ملل و دولت‌های دموکراتیک را مسئول می‌دانیم: سکوت، همدستی است و هر ساعت بی‌عملی، زندانیان سیاسی را یک گام به مرگ نزدیک‌تر می‌کند. جهان دیگر نمی‌تواند بهانه‌ی بی‌خبری بیاورد.

لینک به پتیشن


@Hosseinronaghi