✍️مهدی یحیی نژاد

حسین عزیز،

‏تو در سال‌های گذشته با شجاعت و ایستادگی خودت نشان دادی که آزادی‌خواهی و دفاع از حقیقت را بالاتر از هر منفعت شخصی قرار داده‌ای. مقاومت تو الهام‌بخش بسیاری در داخل و خارج ایران بوده و نام تو به‌عنوان نماد پایداری در برابر ظلم و بی‌عدالتی در تاریخ خواهد ماند.

‏اما امروز سلامت و جان تو بیش از هر زمان دیگری در خطر است. شرایط جسمی‌ات، به‌ویژه پس از اعتصاب‌های گذشته و بیماری‌هایی که با آن دست و پنجه نرم کرده‌ای، تو را آسیب‌پذیر کرده است. ادامه‌ی این مسیر، نه‌تنها برای خودت خطر جبران‌ناپذیری دارد بلکه خانواده‌ات و همه‌ی کسانی که دل در گرو آزادی ایران دارند، در نگرانی و اندوه عمیق فرو می‌برد.

‏جان تو اما امانتی گران‌بها برای همه ماست؛ امانتی که باید حفظ شود تا بتوانی در روزهای آینده، باز هم در کنار ما، برای آزادی و عدالت مبارزه کنی.

‏از تو خواهش می‌کنم که اعتصاب غذا را پایان بدهی. سلامت تو امروز خود یک شکل از مقاومت است؛ مقاومتی برای زنده ماندن، برای ادامه دادن، برای اینکه فردا هم بتوانی الهام‌بخش باشی. مردم ایران به وجود تو نیاز دارند.

‏۲۸ شهریور ۱۴۰۴