عاشقانه اى از ردپاى عشق
براى حميرا

پاييز بود برگهاى درختان رقص كنان نسيم و نويد از ظهور سرفصل جديدى از خوانندگى و تحول ميدادند يك اتفاق يك طوفان يك نواو يك حنجره كه سراسراز عمق عشق احساس و يكرنگى و صميمت در نفس ان نهفته بود
شوروحال ملودى از زير پنجه هاى اهنگساز و كاشف صدا لحظه به لحظه خلق ميشد اولين اثر ضبط شد و در جمعه سى ام مهرماه هزارسيصد چهل چهار از برنامه شما راديو به گوش همگان رسيد
خواننده تازه نفس حميرا نام گرفت وسعت و زيبايى صدايش به معناى نام هنريش به سرخى و حرارت عشق شعله ور بود سوزو حال از عمق تك به تك نفسهايش به فريادى ماندگار درتاريخ موسيقى ايران اهسته اهسته گذر ميكرد
اثار حميرا در صحنه و گود موسيقى ايران بردوبخش نظم و نثر نواهاى ايرانى تقسيم ميشود
اثار گلها با بزرگانى چون تجويدى ياحقى نثرادبيات موسيقى ايران و اثار پاپ و مردمى با حضور جهانبخش پازوكى محمد حيدرى صادق نوجوكى شماعى زاده فريد زلاند مانند نظم ادبيات تاريخ موسيقى ايران است
كه اوج و درخشش ناب صدا را به نمايش ميگذارد
صداو حنجره اى به وسعت دريا به قدرت موجهاى سوار بران به ملاحت لطافت و ظرافت پيچيده گيهاى مينياتورى موسيقى ايران شوروشارپينگ صدا لرزش و ويبره هاى جذاب كه خاص و قابليت صداى حميراست
كه به جرات ميتوان گفت در هر حنجره اى چه قبل و چه بعداز او وجود نداشته
صدايى سليس و روان به زيبايى و رندى رودخانه هاى ايران با موج هاى قوى و پرنشاط درياى شمال بسط شعر ترانه و ملودى از ته دل و جان حميرا را به شهبانوى موسيقى ايران مبدل ساخته است
خصلت ويژه و خاص و بلندى احساس در صداى حميرا عظمت و شكوه موسيقى اصيل ايرانى ست صدايى كه هرگز ظهور نكرده ونخواهد كرد

درانتهاى كلام
براى اين هنرمند هميشه و هميشه جاودانه و به حق اعتبار موسيقى ايران و شيوايى نواهاى در سينه به جا مانده شهبانوى تاريخ موسيقى ايران ارزوى سلامتى و طول عمر دارم

هركس كه مى عشق به جامش كردند
ازدردى درد تلخ كامش كردند
گويا همه غمهاى جهان دريك جا
جمع امده بود عشق نامش كردند


بابك بختيارى
تهران اذرماه ١٣٩٦