شمار از شهروندان کشور می‌گویند که برای حل مشکلات، به‌ویژه درمان بیماری‌های‌شان، پیش از مراجعه به داکتر، به دعا‌نویسان مراجعه می‌کنند. آنان ادعا می‌کنند که پس از مراجعه به دعا‌نویسان، بهبودی نسبی در وضعیت خود مشاهده کرده‌اند. به باور آنان، این روش در مقایسه با مراجعه به داکتران کم ‌هزینه‌تر است و دست‌کم زیانی برای‌شان نداشته است. همزمان، برخی دیگر افزایش این مراجعه‌ها را نگران‌کننده می‌دانند و می‌گویند که پس از تسلط طالبان و بسته شدن دانشگاه‌ها به روی زنان، مراجعه به دعا‌نویسان شدت یافته است. آنان می‌افزایند که مردم برای درمان بیماری‌های گوناگون، به‌ویژه سرطان و اختلالات روانی، به این افراد مراجعه می‌کنند. به گفته این باشنده‌گان، مراجعه به دعا‌نویسان نوعی خرافه‌پرستی است و دعانویسی بیش‌تر به‌عنوان راهی برای کسب درآمد و فریب مردم استفاده می‌شود. آنان هشدار می‌دهند که در صورت ادامه این روند، باورهای خرافی در جامعه گسترش یافته و پیامدهای منفی بیش‌تری به‌همراه خواهد داشت.

کسانی که نزد دعا‌نویسان مراجعه می‌کنند، می‌گویند که در حال حاضر اکثریت بست‌های کلیدی و تخصصی از سوی ملاها اداره می‌شود و از سوی دیگر، هزینه دارو و درمان بالا است. به گفته آن‌ها، این وضعیت باعث شده که بسیاری از مردم به نظام صحی اعتماد نکنند و به شیوه‌های عقیدتی روی بیاورند.

برخی از افرادی که به دعا‌نویسان مراجعه کرده‌اند، ادعا می‌کنند که پس از چندین دوره دعا‌خوانی، سلامتی خود را بازیافته یا به مراد دل‌شان رسیده‌اند.

بیش‌تر بخوانید...

https://8am.media/fa/between-prayer-and-medicine-why-do-people-still-turn-to-prayer-writers/