آنچه تنگه‌ی هرمز در اختیار ایران نهاد، نه کارزار نیم‌قرنه‌ی صدور انقلاب داد و نه تلاش برای دستیابی به سلاح هسته‌ای. درسی که از این ماجرا می‌توان آموخت این است که در دنیای «جهانی‌شده» و به‌هم‌پیوسته‌ی امروز، افغانستان (حتا وقتی که چیزی چون تنگه‌ی هرمز ندارد) می‌تواند «تنگه‌های» خاص خود را در قالب شبکه‌ای از وابستگی‌های اقتصادی و ترانزیتی خلق کند. این تنها مسیری است که می‌تواند افغانستان را از یک میدان رقابت به یک بازیگر تأثیرگذار تبدیل کند.

بیشتر بخوانید:
https://storage.googleapis.com/qurium/www.etilaatroz.com/252144-a-lesson-from-the-iran-us-war.html