در بسیاری از موارد، مسأله فقط ناتوانی دولت‌ها در جلوگیری از خشونت نبوده، بلکه نوعی بی‌تفاوتی یا حتا بازتولید غیرمستقیم این وضعیت نیز دیده شده است. وقتی یک دولت نتواند یا نخواهد امنیت یک گروه خاص را به‌طور برابر تأمین کند، عملا این پیام را منتقل می‌کند که جان آن گروه در نگاه حاکمیت ارزشی ندارد. مشکل فقط بی‌تفاوتی در برابر کشتار یک قوم خاص نیست، بلکه تولید و ترویج ادبیات نفرت و تکفیر علیه آن، بخشی از سیاست دائمی حاکمیت‌ها بوده است. چنین نگاهی به حیات و هستی انسانی، ضمن آن‌که نشان می‌دهد نابرابری و هیچ‌انگاری هستی یک قوم خاص، یک امر رایج اجتماعی در کشور ما است، مرگ عدالت اجتماعی و نمایش عریان ابتذال شر، به‌ قول آرنت، را نیز برجسته می‌سازد. بی‌تفاوتی سیاسی در برابر جنایات تندروان و مردم عادی، حتا اگر به‌صورت مستقیم بیان نشود، در عمل به‌ شکل عریان آشکار و درک می‌شود و همین درک، به تداوم چرخه‌ی خشونت کمک می‌کند.

بیشتر بخوانید:
https://storage.googleapis.com/qurium/www.etilaatroz.com/252086-the-vulgarity-of-evil.html