: «چیزی هست که درباره‌ی تو نمی‌‌فهمم، پدر. تو همیشه هنر را دوست داشته‌ای. نقاشی، موسیقی و کتاب، تنها چیزهایی هستند که با احساس از آن‌ها صحبت می‌کنی. پس چرا‌ وکیل شدی؟ چرا تمام عمرت را گذاشتی و در شرکت بیمه کار کردی؟ باید نقاش می‌شدی، موسیقی‌دان، بالاخره... نمی‌دانم. چرا آن چیزی را دنبال نکردی که روحت طلب می‌کرد؟»

جناب ریگوبرتو سرش را تکان داد و قبل از اینکه پاسخی دهد، لحظه‌ای مکث کرد. بالاخره زیر لب گفت: «چون جرأت نکردم، پسر جان. به‌خاطر اینکه به خودم ایمان نداشتم. هیچ‌وقت فکر نکردم جوهر هنرمند واقعی شدن را دارم. شاید بهانه‌ای بود برای تلاش نکردن در این راه. تصمیم گرفتم خلاق نباشم، فقط مصرف‌کننده‌ی عامی هنر باشم، یک دوستدار فرهنگ. به‌خاطر بی‌شهامتی. واقعاً جای تأسف دارد و این حقیقت تلخی است. حالا فهمیدی؟ مرا الگوی خودت نکن. هر کششی که داری تا آخرش برو و کاری که من کردم، نکن. به خواسته‌ات خیانت نکن.»

قهرمان فروتن/ ماریو وارگاس یوسا
✏️امروز، ۱۵ آپریل، روز جهانی هنر
@atefeasadi2