من مقاومت را از دخترهای ایران آموختم.
سرزنده بودن و خندیدن و ادامه دادن، تمام نشدن و سرخم نکردن، آن هم زمانی که تمام دنیا علیه توست، حتی این دیوارهای لعنتی می‌خواهند تو را پنهان کنند و وجودت را انکار، اما هرگز نتوانستند جلوی تابش نور تو را بگیرند، شجاعت تو بود که دیوارهای استبداد را از هم شکافت.
حتی آن‌ها که به رنج تو دچار بودند، از پشتِ چشم‌بندهای جهل، به تلخی نگاهت می‌کردند تا مجبورت کنند به شرم، شرم از چه؟ از زیبایی.
زیبایی شرم‌آور نیست، تو باورت به خودت را هرگز از دست ندادی، من باورم به تو را هرگز از دست نخواهم داد.
من شجاعت را از تو آموختم، مقاومت را از تو آموختم.
برای خواهرم الهه��