واضحه که منظور از (سازش) تحملِ عقاید مختلف بینِ «مردم» و احترام به تفکرِ غیره، البته تا جایی که اون تفکر به آزادی و کرامت دیگران آسیب نزنه.
می‌دونیم که مسلک‌های هم وجود دارن که حتی ریختنِ خونِ غیرِ خودی رو آزاد می‌دونن، طبیعتا نمیشه با اونا سازش کرد.