می‌دونید چندتا رپر بااستعداد داریم که فقط به دلیل مجاز نبودنِ رپ، به اندازه‌ی حقشون دیده نشدن؟ با اجراهایی که شنونده رو به وجد میاره، با قلم‌هایی که شنونده رو مبهوت می‌کنه…
این نسلِ درخشان هرگز به اندازه‌ی حقش دیده و شنیده نشد چون موانع و حصارهای زیادی درمقابلش بوده و هست(گرچه هرگز تسلیم هم نشد).
اما خود ما هم باید سرکوبش کنیم و خونش رو بمکیم؟
این فقط در مورد رپ صدق نمی‌کنه، کاش به جایی برسیم که همدیگه رو خانواده ببینیم و نه تنها به چشم طعمه به هم نگاه نکنیم ، بلکه دلسوز هم باشیم.