Static:
3-2 جمع و تفریق بردارها
برای جمع بردارها، می‌توان مکررا از تشکیل متوازی‌الاضلاع استفاده کرد. با مقیاس بندی طول پیکانها متناسب با مقدار کمیتهای برداری، می‌توان عمل جمع را به طور ترسیمی انجام داد. مقدار پیکان نهایی را می‌توان برحسب طول آن و به‌کارگیری مقیاس انتخابی به دست آورد، مثلا، بردارهای دو به دو هم صفحه (واقع در یک صفحه) B، A و C را در شکل 2-1 (الف) در نظر بگیرید. بردارهای B، A و C به دو طریق جمع شده‌اند. در شکل 2-1 (ب) ابتدا B را با C و سپس بردار برآیند (خط چین) را با A جمع کرده‌ایم.این ترکیب را می‌توان به صورت A+B)+C) نشان داد. در شکل 2-1(ج) ابتدا A را با B و سپس بردار برآیند (خط چین) را با C جمع کرده‌ایم. نمایش این ترکیب به صورت A+B)+C )است. توجه داشته باشید که بردار نهایی در هر دو روش یکی است. پس:
(1-2) A+(B+C) = (A+B)+C
وقتی کمیتهای موجود در یک عمل جبری را بتوان بدون هیچ قید و شرطی دسته‌بندی کرد، آن عمل جبری را انجمنی مینامند. بنابراین، جمع بردارها هم جابه‌جایی است، که قبلا گفته شد، و هم انجمنی است.