برای مجموع بردارهایی که هر کدام نشان دهنده حرکت در فاصله و جهت معینی‌اند (یعنی بردار تغییر مکان) و با روش فوق جمع شده‌اند، میتوان تفسیر فیزیکی ساده‌ای ارائه داد. به این ترتیب که برای حرکت در جهت سیستم بردارهای داده شده، از یک نقطه (ابتدای اولین بردار) شروع میکنید و به نقطه دیگری (انتهای آخرین بردار) میرسید. بردار جمع که چند ضلعی را میبندد هم ارز سیستم بردار‌های داده شده به شمار میآید زیرا شما را از یک نقطه مبدا واحد به یک نقطه انتهای واحد میرساند.
از روش جمع چند ضلعی، مانند روش متوازی‌الاضلاع، می‌توان به عنوان یک روش ترسیمی استفاده کرد و یا از آن هم بهتر، به کمک مثلثات می‌توان از آن برای محاسبات تحلیلی استفاده کرد.
بدیهی است که این روش را برای هر تعدادی از بردارها می‌توان به کار برد.
روش تفریق بردارها به صورت زیر تعریف می‌شود : برای تفریق بردار B از بردار A، جهت B را معکوس میکنیم (یعنی آن را در 1- ضرب میکنیم) و سپس این بردار جدید را با A جمع میکنیم (شکل 2-7).
از این روش می‌توان در تشکیل چند ضلعی نیز استفاده کرد. مثلا بردارهای هم صفحه A، B، C، و D را در شکل 2-8 (الف) در نظر بگیرید. برای تشکیل A+B-C-D مطابق شکل 2-8 (ب) عمل میکنیم. همان طور که در شکل 2-8 (ج) میبینید، در اینجا هم ترتیب کار مهم نیست.