تاکید می‌شود که برای جمع کردن بردارهای A و B فقط باید خود بردارها و نه خطهای حامل آنها و یا جای آنها روی خطهای حاملشان را در نظر گرفت. یعنی، می‌توان خطهای حامل را تغییر داد و بردارها را در امتداد خطهای حاملشان حرکت داد به طوری که دو ضلع متوازی‌الاضلاع را تشکیل دهند. برای جبر برداری اضافی که در این فصل در نظر خواهیم گرفت، از این آزادی عملها برای بردارها می‌توان استفاده کرد.
بردارها را می‌توان با جابه جا کردن متوالی آنها به موازات خودشان نیز جمع کرد، به طوری که انتهای هر بردار به ابتدای بردار بعدی متصل باشد. مجموع بردارها، برداری خواهد بود که ابتدای آن به ابتدای اولین بردار و انتهای آن به انتهای آخرین بردار متصل است. در آخرین مرحله، یک چند ضلعی از بردارها تشکیل می‌شود و میگوییم که بردار جمع (( چند ضلعی را می‌بندد)) .
مثلا برای جمع بردارهای lb 10 و lb 5 در شکل 2-2
مثلثی با اضلاع OA و AB تشکیل می‌دهیم .
بردار جمع F که مثلث را میبندد OB است.
همچنین در شکل 2-6 (الف) سه بردار هم صفحه F1 ، F2 و F3 را نشان داده ایم.
بردارها، مطابق روشی که گفتیم، در شکل 2-6 (ب) به هم متصل شده اند.

بردار جمع که چند ضلعی را میبندد بردار خط چین است.
در شکل 2-6 (ج) بردارهای F1 ، F2 و F3 را به ترتیب دیگری رسم کرده ایم.
ولی میبینیم که مجموع آنها با مجموع بردارها در شکل 2-6 (ب) یکسان است.

پس ترتیب ترسیم بردارها اهمیتی ندارد.