هم‌میهنان گرامی و دوستان عزیز،

سال پرفرازونشیبی را پشت سر گذاشتید؛ سالی که در ادامهٔ چالش‌های چندین ساله، همچنان برای کسب حقوقتان جنگیدید و حتی زندان را به جان خریدید. معلمان، کارگران و بازنشستگان در کوچه‌پس‌کوچه‌های ایران تلاش کردند صدای خود را به گوش حاکمان برسانند: این‌که سوریه، یمن و حزب‌الله اولویت ندارد، بلکه مردم ایران مقدم‌اند. در این سال، بسیاری از همراهان توییتری، سیاسی و عاشقان میهن را از دست دادیم. اما اکنون از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب کشور، خواسته‌ای مشترک در میان مردم شکل گرفته است: سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی، چرا که برای بسیاری، کارد به استخوان رسیده است.

وقتی در برابر زن و فرزندمان مجبوریم سر را پایین بیندازیم یا زمانی که کودکمان از ما لباس یا دوچرخهٔ نو می‌خواهد و ما از تأمین آن ناتوانیم، دیگر این چه زندگی‌ای است؟ چهار دهه است که بر همهٔ ما زور گفته‌اند، و اکنون هرکسی در هر گوشهٔ جهان تلاش می‌کند، با هر نفوذ و قدرتی که دارد، یک: صدای مردم ایران باشد و دو: در راه سرنگونی این رژیم یاری برساند. اگر کسی غیر از این عمل می‌کند و به بحث و حاشیه می‌پردازد، قلبش با وطن نیست.

از صمیم قلب، فرارسیدن نوروز و سال نو را به همهٔ شما شادباش می‌گویم و سپاسگزارم که با وجود محدودیت‌ها همچنان در این کانال تلگرام حضور دارید.

پیروز و سربلند باشید
نریمان غریب