ورشکستگی آبی

✍️ کاوه مدنی

▪️ورشکستگی آبی فقط یک اصطلاح برای بیان میزان بغرنج بودن وضعیت آبی نیست.

▪️وقتی میزان مصرف آب (مخارج) از میزان تجدید منابع آب (درآمد) توسط طبیعت بیشتر است، تأمین مصارف متکی به استفاده از همه منابع تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر به جا مانده از نسل‌های قبلی (دارایی‌ها) است.

▪️ادامه این مسیر برای مدت طولانی منجر به «شکست» سیستم و خساراتی می‌شود که در آینده‌ای قابل تصور، جبران‌ناپذیر است (مثل خشکی تالاب‌ها، تخلیه آبخوان‌ها، فرونشت و ایجاد فروچاله‌ها، بیابان‌زایی و از بین رفتن گونه‌های گیاهی و جانوری) و این یکی از مهم‌ترین مواردی‌ست که ورشکستگی (شکست) را از بحران (وضعیتی حاد و شکننده) متمایز می‌کند.

▪️پس از شکست، راهبرد تمرکز روی جبران (قابل استفاده در مرحله بحران) دیگر جواب‌گو نیست و ورشکسته باید جبران‌ناپذیری و اجبار به سازگاری با برخی از شرایط نامطلوب وضعیت خودساخته را بپذیرد. هر چه پذیرش شکست به تاخیر انداخته شود، حجم خسارات وارد شده بیشتر می‌شود.

👨‍🏫 @KavehMadani