Вайна закранула ўсё беларускае грамадства. Фактычна ў кожнай сям'і ёсць продкі, якія ваявалі на франтах, удзельнічалі ў партызанскім і падпольным руху, працавалі ў тыле, апынуліся на акупіраваных тэрыторыях, былі вывезены на работы ў Германію.

Гэта азначае, што гістарычная памяць беларусаў мае персаналізаваны характар: кожны апіраецца на канкрэтны лёс сваіх родных.

«Кожны трэці» — для нас не абстракцыя, а боль у лёсах продкаў. Таму Дзень Перамогі для Беларусі змяшчае не адзін сэнс. Гэта і радасць падзеі, і ўшанаванне памяці загінулых, і надзея на светлую будучыню, што і фарміруе адказнае стаўленне народа да гісторыі.